MofersBewirk

WirkwaordBewirk

LemmaBewirk

hinke /hɪ́ŋ̊kʲe/

  1. (óneuvergenkelik) óngeliek loupen ómdet me zie gewich mer op ei bein kan laote röste, mank of menkig loupe
  2. (ergatief) zich hinkendj ([1]) örges opaan begaeve
Aafbraeking
  • hin-ke
Verwantje wäörd
Vermeljing
  • Bakkes, Pierre: Mofers Waordebook, Stichting Mofers Waordebook (2007); p. 158.

VerveugingBewirk

ich doe det veer geer zie deilwaord
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
hujigen tied sjrif hink hinks hink hinke hinken hink hinke hinken hinkendj
IPA /hɪ́ŋ̊kʲ/ /hɪ́ŋgʲ/ /hɪ́ŋ̊ks/ /hɪ́ŋgz/ /hɪ́ŋ̊kʲ/ /hɪ́ŋgʲ/ /hɪ́ŋ̊kʲe/ /hɪ́ŋ̊kʲen/ /hɪ́ŋ̊kʲ/ /hɪ́ŋgʲ/ /hɪ́ŋ̊kʲe/ /hɪ́ŋ̊kʲen/ /hɪ́ŋ̊kʲeɲɟ/
vergangen tied sjrif hinkdje hinkdjen hinkdjes hinkdje hinkdjen hinkdje hinkdjen hinkdje hinkdjen hinkdje hinkdjen gehink
IPA /hɪ́ŋgɟe/ /hɪ́ŋgɟen/ /hɪ́ŋgɟes/ /hɪ́ŋgɟez/ /hɪ́ŋgɟe/ /hɪ́ŋgɟen/ /hɪ́ŋgɟe/ /hɪ́ŋgɟen/ /hɪ́ŋgɟe/ /hɪ́ŋgɟen/ /hɪ́ŋgɟe/ /hɪ́ŋgɟen/ /ɣə'hɪ́ŋ̊kʲ/ /ɣə'hɪ́ŋgʲ/
gebi-jjendje wies sjrif hink! hinke-v'r hinktj!
hink!
IPA /hɪ́ŋ̊kʲ/ /hɪ́ŋgʲ/ /hɪ́ŋ̊kʲever/ /hɪ́ŋ̊kc/
/hɪ́ŋ̊kʲ/
/hɪ́ŋgɟ/
/hɪ́ŋgʲ/
substantivering infinitief gerundium I gerundium II supinum participium
radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison radikaal liaison
sjrif hinke hinken gehink ó hinke hinken hinkentaere hinkentaeren gehinke gehinken
IPA /hɪ́ŋ̊kʲe/ /hɪ́ŋ̊kʲen/ /ɣə'hɪ́ŋ̊kʲ/ /ɣə'hɪ́ŋgʲ/ /hɪ́ŋ̊kʲe/ /hɪ́ŋ̊kʲen/ /hɪ́ŋ̊kʲen̥'tɛ̀:re/ /hɪ́ŋ̊kʲen̥'tɛ̀:ren/ /ɣə'hɪ́ŋ̊kʲe/ /ɣə'hɪ́ŋ̊kʲen/

In anger spraokeBewirk

[1]

Zelfstenjig naamwaordBewirk

Neet-lemmaBewirk

hinke ó /hɪ́ŋ̊kʲe/

  1. (gerundium) gerundium II van hinke
Raod

Deze vorm (gerundium II taenge I) geldj es (neutraal) spraokgebroek sónger negatieve bieklank.

Aafbraeking
  • hin-ke

VerbugingBewirk

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif hinke hinken
IPA /hɪ́ŋ̊kʲe/ /hɪ́ŋ̊kʲen/
dim. sjrif
IPA
dat. sjrif hinke hinken
IPA /hɪ́ŋ̊kʲe/ /hɪ́ŋ̊kʲen/


WirkwaordBewirk

Neet-lemmaBewirk

hinke /hɪ́ŋ̊kʲe/

  1. (neet-lemma) mieëveljigen ieëste-persoeansvorm (veer) innen hujigen tied van hinke
  2. (neet-lemma) mieëveljigen derdje-persoeansvorm (zie) innen hujigen tied van hinke
Aafbraeking
  • hin-ke

Zelfstenjig naamwaordBewirk

Neet-lemmaBewirk

hinke /hɪ̀n̥kʲe/

  1. (neet-lemma) vorm innen diminutief van hin
Aafbraeking
  • hin-ke