MofersBewirk

Zelfstenjig naamwaordBewirk

LemmaBewirk

infinitief m /ɪ́n̥fi̽ni̽tif/ (ouch: /ɪ́n̥fi̽ni̽'tif/)

  1. (spraokkónde) de gróndjvorm van e wirkwaord, dae neet verveug is nao persoean, getal of wies, 't alik wirkwaord
Raod

De klemtoean ligk op dit waord meistes oppe ieëste silbe, meh versjuuf bieje verbaoge vörm ummer nao de twieëdje silbe.

d'n Diminutief van dit waord wuuertj praktisch neet gebroek.

In 't Mofers geit d'n infinitief ummer oet op -e(n), mit oetzunjering van e deil athematische wirkwaord, wie doon, gaon, slaon, staon en zeen.

Aafbraeking
  • in-fi-ni-tief

VerbugingBewirk

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif infinitief inifitieve inifitieven
IPA /ɪ́n̥fi̽ni̽tif/ /ɪ́n̥fi̽ni̽tiv/ /ɪ́n̥fi̽ni̽'tive/ /ɪ́n̥fi̽ni̽'tiven/
dim. sjrif infinitiefke infinitiefken infinitiefkes
IPA /ɪ́n̥fi̽ni̽'tifkʲe/ /ɪ́n̥fi̽ni̽'tifkʲen/ /ɪ́n̥fi̽ni̽'tifkʲes/ /ɪ́n̥fi̽ni̽'tifkʲez/
dat. sjrif infinitief inifitieve inifitieven
IPA /ɪ́n̥fi̽ni̽tif/ /ɪ́n̥fi̽ni̽tiv/ /ɪ́n̥fi̽ni̽'tive/ /ɪ́n̥fi̽ni̽'tiven/

In anger spraokeBewirk