'n grot [1]

MofersBewirk

Zelfstenjig naamwaordBewirk

LemmaBewirk

grot v /ɣrɒt/

  1. 'n bès groeate, netuurlik-veurkómmendje häöldje die zich gevörmp haet óngere gróndj of inne wandj van 'n klumming (wie 'n rotswandj)
  2. (euverdrechtelik) e duuster hökske van stein gemaak dore miens, wie veur 'nen hèlge te verieëre
Aafbraeking
  • grot
Aafleijinge
Verwantje wäörd

VerbugingBewirk

inkelvaad mieëvaad
radikaal liaison radikaal liaison
nom. sjrif grot grotte grotten
IPA /ɣrɒt/ /ɣrɒd/ /ɣrɒtə/ /ɣrɒtən/
dim. sjrif grötje grötjen grötjes
IPA /ɣrœce/ /ɣrœcen/ /ɣrœces/ /ɣrœcez/

In anger spraokeBewirk

[1]

[2]